Ο τρόπος που βιώνει ο κάθε άνθρωπος την καραντίνα διαφέρει ανάλογα με το πώς επιλέγει να την προσεγγίσει. Η αποστασιοποίηση από τα αγαπημένα πρόσωπα και η απομόνωση δημιουργούν σε πολλούς το αίσθημα της μοναξιάς.
Ο Manfred Spitzer, καθηγητής ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο της πόλης Ulm στη Γερμανία, σε συνέντευξη του στο Γερμανικό Ραδιόφωνο μίλησε σχετικά με το θέμα, διαχωρίζοντας την κοινωνική αποστασιοποίηση από τη μοναξιά. Φαινομενικά μπορεί να μοιάζουν όμως στην πραγματικότητα έχουν διαφορετικές έννοιες.
Η παραμονή στο σπίτι και η κοινωνική απόσταση είναι μία αντικειμενική πραγματικότητα, όμως η μοναξιά είναι ένα υποκειμενικό συναίσθημα. Αυτά τα δύο όμως δεν συνδέονται απαραίτητα μεταξύ τους. Αυτό γιατί όπως δεν νιώθουν μοναξιά όλοι όσοι είναι απομονωμένοι, έτσι μπορούν να νιώθουν μόνοι όσοι δεν ζουν σε απομόνωση.
Όμως όταν ένα άτομο μείνει καιρό αποστασιοποιημένο από τον κοινωνικό περίγυρο, όπως συμβαίνει σε μία καραντίνα, τότε δεν αποκλείεται να νιώσει κάποια στιγμή μοναξιά.
Σύμφωνα με τον καθηγητή δεν χρειάζεται μεμψιμοιρία ούτε να εστιάζει κανείς στα αρνητικά της κατάστασης. Ο έξυπνος διαχειρισμός είναι αυτός της αποδοχής και της προσαρμογής.
Να αποδεχτεί δηλαδή την κατάσταση, ότι ο χρόνος κυλά σε πιο αργούς ρυθμούς και να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Ακόμα και σε αυτό το κομμάτι υπάρχει η ατομική ευθύνη. Το πώς επιλέγει ο καθένας να αντιμετωπίσει μία δυσκολία.
Κάτι ακόμα πολύ βασικό είναι ο τρόπος που χειρίζεται κανείς την τεχνολογία. Ο Spitzer αποτρέπει τον κόσμο να περνάει όλο του τον χρόνο μπροστά από την οθόνη της τηλεόραση και του κινητού, αλλά να τον μοιράζει έτσι ώστε να κάνει μία ενδοσκόπηση με τον εαυτό του.
Τα άτομα που γνωρίζουν καλά τα θέλω τους και τις δυνατότητες τους, είναι αυτά που ως συνήθως καταφέρνουν να προσαρμόζονται στις συνθήκες χωρίς να γκρινιάζουν και να διαμαρτύρονται. Αντιθέτως έχουν την τάση να αναγνωρίζουν τα όποια θετικά μπορούν να αποκομίσουν από την κάθε κατάσταση έστω και αν είναι δύσκολη. Αυτοί είναι οι πραγματικοί κερδισμένοι σύμφωνα με τον καθηγητή.
Η επικοινωνία είναι κάτι εξίσου βοηθητικό. Μιλήστε με τους φίλους και τα αγαπημένα πρόσωπα στο τηλέφωνο ή σε βίντεο. Μοιραστείτε τις ανησυχίες σας και θυμηθείτε ευχάριστες στιγμές που περάσατε μαζί. Δεν είστε μόνοι, απλά βρίσκεστε σε διαφορετικά γεωγραφικά σημεία.
Ο χρόνος είναι το κλειδί. Μέχρι λίγο καιρό πριν οι περισσότεροι ζούσαν μία έντονη και απαιτητική καθημερινότητα, προσπαθώντας να ανταποκριθούν σε όλες τι υποχρεώσεις τους διότι δεν υπήρχε αρκετός χρόνος. Τώρα μοιάζει να έχει σταματήσει, επιβραδύνοντας κάθε πτυχή της καθημερινότητας.
Αυτό σημαίνει ότι είναι θέμα οπτικής. Κάτι που όλοι κυνηγούσαν κάποτε να προλάβουν τώρα τους προσφέρεται απλόχερα και πάλι επιλέγουν να εστιάζουν μόνο στα αρνητικά. Κανένας δεν περίμενε ότι η υγεία θα πλήττονταν σε αυτό το βαθμό, όπως κανένας δεν χαίρεται που βρίσκεται σε καραντίνα.
Το πώς επιλέγει να βιώσει όμως μία δυσκολία είναι ξεκάθαρα ατομική επιλογή. Είτε θα βρει δημιουργικούς τρόπους και θα σκέφτεται ψύχραιμα και λογικά είτε θα θέτει περισσότερα εμπόδια στον ίδιο του τον εαυτό σπρώχνοντας τον στην μοναξιά, το στρες και τον φόβο.